Kodeks pracy
DZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNEDZIAŁ II STOSUNEK PRACY
DZIAŁ III WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ I INNE ŚWIADCZENIA
DZIAŁ IV OBOWIĄZKI PRACODAWCY I PRACOWNIKA
DZIAŁ V ODPOWIEDZIALNOŚĆ MATERIALNA PRACOWNIKÓW
DZIAŁ VI CZAS PRACY
DZIAŁ VII URLOPY PRACOWNICZE
DZIAŁ VIII UPRAWNIENIA PRACOWNIKÓW ZWIĄZANE Z RODZICIELSTWEM
DZIAŁ IX ZATRUDNIANIE MŁODOCIANYCH
DZIAŁ X BEZPIECZEŃSTWO I HIGIENA PRACY
DZIAŁ XI UKŁADY ZBIOROWE PRACY
DZIAŁ XII ROZPATRYWANIE SPORÓW O ROSZCZENIA ZE STOSUNKU PRACY
DZIAŁ XIII ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA WYKROCZENIA PRZECIWKO PRAWOM PRACOWNIKA
DZIAŁ XIV PRZEDAWNIENIE ROSZCZEŃ
DZIAŁ XV PRZEPISY KOŃCOWE
art. 2413
§ 1. Każda ze stron jest obowiązana prowadzić rokowania w dobrej wierze i z poszanowaniem słusznych interesów drugiej strony. Oznacza to w szczególności:
1) uwzględnianie postulatów organizacji związkowej uzasadnionych sytuacją ekonomiczną pracodawców,
2) powstrzymywanie się od wysuwania postulatów, których realizacja w sposób oczywisty przekracza możliwości finansowe pracodawców,
3) poszanowanie interesów pracowników nie objętych układem.
§ 2. Strony układu mogą określić tryb rozstrzygania kwestii spornych związanych z przedmiotem rokowań lub innych spornych zagadnień, które mogą wyłonić się w trakcie tych rokowań. W takim przypadku nie mają zastosowania przepisy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych, chyba że strony postanowią o ich stosowaniu w określonym zakresie.
| « Poprzednie | Powrót do spisu | Następne » |