Kodeks pracy
DZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNEDZIAŁ II STOSUNEK PRACY
DZIAŁ III WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ I INNE ŚWIADCZENIA
DZIAŁ IV OBOWIĄZKI PRACODAWCY I PRACOWNIKA
DZIAŁ V ODPOWIEDZIALNOŚĆ MATERIALNA PRACOWNIKÓW
DZIAŁ VI CZAS PRACY
DZIAŁ VII URLOPY PRACOWNICZE
DZIAŁ VIII UPRAWNIENIA PRACOWNIKÓW ZWIĄZANE Z RODZICIELSTWEM
DZIAŁ IX ZATRUDNIANIE MŁODOCIANYCH
DZIAŁ X BEZPIECZEŃSTWO I HIGIENA PRACY
DZIAŁ XI UKŁADY ZBIOROWE PRACY
DZIAŁ XII ROZPATRYWANIE SPORÓW O ROSZCZENIA ZE STOSUNKU PRACY
DZIAŁ XIII ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA WYKROCZENIA PRZECIWKO PRAWOM PRACOWNIKA
DZIAŁ XIV PRZEDAWNIENIE ROSZCZEŃ
DZIAŁ XV PRZEPISY KOŃCOWE
art. 235
§ 1. Pracodawca jest obowiązany niezwłocznie zgłosić właściwemu organowi Państwowej Inspekcji Sanitarnej i właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy każdy przypadek rozpoznanej choroby zawodowej albo podejrzenia o taką chorobę.
§ 2. Obowiązek, o którym mowa w § 1, dotyczy także lekarza, który rozpoznał lub podejrzewa przypadek choroby zawodowej.
§ 3. W razie rozpoznania u pracownika choroby zawodowej, pracodawca jest obowiązany:
1) ustalić przyczyny powstania choroby zawodowej oraz charakter i rozmiar zagrożenia tą chorobą, działając w porozumieniu z właściwym organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
2) przystąpić niezwłocznie do usunięcia czynników powodujących powstanie choroby zawodowej i zastosować inne niezbędne środki zapobiegawcze,
3) zapewnić realizację zaleceń lekarskich.
§ 4. Pracodawca jest obowiązany prowadzić rejestr zachorowań na choroby zawodowe i podejrzeń o takie choroby.
| « Poprzednie | Powrót do spisu | Następne » |