Kodeks pracy
DZIAŁ I PRZEPISY OGÓLNEDZIAŁ II STOSUNEK PRACY
DZIAŁ III WYNAGRODZENIE ZA PRACĘ I INNE ŚWIADCZENIA
DZIAŁ IV OBOWIĄZKI PRACODAWCY I PRACOWNIKA
DZIAŁ V ODPOWIEDZIALNOŚĆ MATERIALNA PRACOWNIKÓW
DZIAŁ VI CZAS PRACY
DZIAŁ VII URLOPY PRACOWNICZE
DZIAŁ VIII UPRAWNIENIA PRACOWNIKÓW ZWIĄZANE Z RODZICIELSTWEM
DZIAŁ IX ZATRUDNIANIE MŁODOCIANYCH
DZIAŁ X BEZPIECZEŃSTWO I HIGIENA PRACY
DZIAŁ XI UKŁADY ZBIOROWE PRACY
DZIAŁ XII ROZPATRYWANIE SPORÓW O ROSZCZENIA ZE STOSUNKU PRACY
DZIAŁ XIII ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA WYKROCZENIA PRZECIWKO PRAWOM PRACOWNIKA
DZIAŁ XIV PRZEDAWNIENIE ROSZCZEŃ
DZIAŁ XV PRZEPISY KOŃCOWE
art. 2377
§ 1. Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie odzież i obuwie robocze, spełniające wymagania określone w Polskich Normach:
1) jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu,
2) ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy.
§ 2. Pracodawca może ustalić stanowiska, na których dopuszcza się używanie przez pracowników, za ich zgodą, własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy.
§ 3. Przepis § 2 nie dotyczy stanowisk, na których są wykonywane prace związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych albo prace powodujące intensywne brudzenie lub skażenie odzieży i obuwia roboczego środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi.
§ 4. Pracownikowi używającemu własnej odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z § 2, pracodawca wypłaca ekwiwalent pieniężny w wysokości uwzględniającej ich aktualne ceny.
| « Poprzednie | Powrót do spisu | Następne » |